Historia 

  1. Początki
    Ziemia nad rzeką Małą Panwią związana jest z hutnictwem żelaza od XVI w. Sprzyjające warunki: lasy, woda
      i bogate złoża niskoprocentowej rudy darniowej spowodowały, że sporą część zakładanych wówczas kuźnic i zakładów hutniczych lokalizowano na tym terenie, głównie w części dorzecza obejmującej powiat strzelecki i prawobrzeżną część powiatu opolskiego. 1 marca 1753 r. król pruski Fryderyk II podpisał w Poczdamie rozkaz, według którego na lewym brzegu Małej Panwi, między Krasiejowem a Schodnią, na miejscu młyna wodnego właściciela Ozimka - miała powstać żelazna huta. Budowę powierzył lustratorowi lasów Rhedantz'owi. Plan budowy przewidywał dwa wysokie piece i jeden piec do fryszowania. W sierpniu 1754 r. zapalono pierwszy wysoki piec, a w październiku drugi. Od tej chwili huta znalazła się w pełnym ruchu. Jej przeciętna wydajność wynosiła 125 cetnarów żelaza tygodniowo.

  2. Żelazne mosty
    Huta Małapanew zasłynęła z tego, że w Ozimku zaczęto stosować koks do wytopów wielkopiecowych. Tu po raz pierwszy na kontynencie europejskim, w 1789 roku dokonano wsadu rudy i koksu, zamiast węgla drzewnego. Niemal równocześnie z zastosowaniem koksu, wprowadzano inne innowacje. Do tej pory odlewano do form glinianych. Od 1791 r. formowano w piasku, co pozwoliło na odlewanie części do maszyn parowych, cylindrów, kół, łańcuchów, mostów, filarów, krat, nagrobków. Odlewy i konstrukcje Huty Małapanew śmiałością wykonania biły wszystkie inne. W Hucie Małapanew już od 1790 r. budowano mosty. W 1796 r. odlano most żelazny przez Wodę Strzegomską, którego poszczególne części po zmontowaniu ważyły 900 cetnarów. Dwa lata później odlano podobny most dla Berlina. Pomyślano też o moście nad Małą Panwią. Zaprojektował go inspektor maszynowy Schottelius. Na owe czasy była to nowatorska konstrukcja i pewnego rodzaju majstersztyk techniki. Jako pierwszy, przez most przeszedł zarządca huty Johann Fredrich Julian Reil i 12 września 1827 r. oddał go do użytku. Długość mostu wynosi 30, a szerokość 6 m. Ciężar całkowity - 14.190 kg żelaza kutego i 53.305 kg odlewów. Obecnie jest to najstarszy żelazny most wiszący w Europie. Na wystawie rolniczej w Opolu w 1850 r. wyroby Huty Małapanew otrzymały srebrny medal, a rok później na wystawie w Londynie walce młyńskie zostały nagrodzone brązowym medalem.

  3. Wielka zbrojownia
    Na początku XX w. w Hucie Małapanew istniały: 1 odlewnia stali, 1 odlewnia żelaza z oczyszczalnią i modelarnią, 1 tokarnia dla walców i warsztaty mechaniczne. W odlewni stali był piec martenowski o wydajności 5 ton. W listopadzie 1905 r. uruchomiono drugi piec martenowski o wydajności 6 ton. Po wybuchu wojny w 1914 r., huta musiała przestawić się na produkcję wojenną. W tym też czasie postawiono trzeci piec martenowski. Po przyłączeniu huty do sieci centrali górnośląskiej, uruchomiono elektryczny piec "Heroült". Huta przeszła całkowicie na produkcję stali narzędziowej i konstrukcyjnej. Z okresu II wojny światowej nie ma szczegółowych danych, co do wielkości i rodzaju produkcji. Ogólnie wiadomo, że zakład stał się wielką zbrojownią. Największy rozwój huty nastąpił po II wojnie światowej. Wybudowano nową modelarnię, rozbudowano stalownie, odlewnie, formiernie i oczyszczalnie. Oprócz innych pieców, w roku 1951 oddano do użytku największy, 18-tonowy piec łukowy "Birlec", który zbudowali Anglicy. W 1980 r. uruchomiono automatyczną linię formowania "Künkel-Wagner". Równolegle z rozbudową huty następował wzrost zatrudnienia: rok 1950 - 4297, 1955 - 5776, 1965 - 6011, 1975 -7052 pracowników.

  4. Przemiany
    W przeszłości huta rozwijała swój potencjał produkcyjny wraz z tworzeniem całej infrastruktury przemysłowej i miejskiej, niezbędnej dla zapewnienia wymaganej liczby pracowników. Wprowadzenie mechanizmów rynkowych w gospodarce, zmiana poziomu i struktury popytu, stworzyły nową sytuację ekonomiczną. Chcąc sprostać krajowej i zagranicznej konkurencji, huta musiała dokonać głębokich zmian w organizacji zarządzania, majątku, produkcji, marketingu i sposobach finansowania. W pierwszym etapie restrukturyzacji (1993-1995) wydzielono działalności pomocnicze, tworząc na ich bazie spółki z o.o. z mniejszościowym udziałem huty. Sukcesywnie ograniczano też posiadany majątek nieprodukcyjny. Drugi etap restrukturyzacji obejmował lata 2000-2001 i polegał na wydzieleniu działalności produkcyjnej, poprzez utworzenie na bazie wydziałów produkcyjnych jednoosobowych spółek huty. Z dniem 1 stycznia 2000 r., rozpoczęły działalność spółki: "Małapanew" Maszyny i Konstrukcje, "Małapanew" Armatura i "Małapanew" Modelarnia, a z dniem 1 lipca 2001 r. - Małapanew - Zakłady Odlewnicze.
     
  5. HUTA MAŁAPANEW - DZISIAJ
    Z dniem 22 września 2004 r. w wyniku dalszej restrukturyzacji organizacyjno-własnościowej, wymienione spółki weszły w skład Grupy Kapitałowej „GWARANT”. MAŁAPANEW  Zakłady Odlewnicze wróciła do historycznej nazwy HUTA MAŁAPANEW Spółka z o.o.  kontynuując 250-letnie tradycje hutnicze i odlewnicze w Ozimku.